Książką Jolanty Kępy-Mętrak zainteresowałem się z trzech powodów. Pierwszym jest jej szczególny status, ponieważ ma to być - w opinii autorki - główne osiągnięcie naukowe i podstawa do ubiegania się o uzyskanie stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk społecznych. Drugim jest intrygujący swą kategorycznością tytuł książki, sugerujący kompleksowe podejście do zapisanej w nim kwestii, czyli - jeśli właściwie go interpretuję - miejsca i roli prasy samorządowej w polskim systemie medialnym. Jest to o tyle zastanawiające, że pojęcie "system medialny" jest wieloznaczne, nie posiada nie tylko definicji normatywnej, ale nawet definicji intersubiektywnie zgodnej, czyli akceptowanej - jeśli nie przez wszystkich, to przynajmniej przez większość medioznawców. W praktyce więc jego zakres znaczeniowy bywa w literaturze przedmiotu rozmaicie pojmowany. Dla przykładu: biorąc pod uwagę słownikowy opis zakresu tego terminu - zawarty w "Słowniku terminologii medialnej" z 2006 r. - można powiedzieć, że przez system medialny danego kraju należy rozumieć nie tylko "całokształt zasad organizacyjnych, ogół norm i reguł obowiązujących oraz stosowanych w dziedzinie środków komunikowania masowego", ale również "zespół instytucji służących stałemu informowaniu społeczeństwa o aktualnych wydarzeniach oraz ich komentowaniu, a także związane z tym uwarunkowania prawno-społeczne i organizacyjne". Trzeba jednak podkreślić, że nie jest to jedyne rozumienie tego terminu spotykane w literaturze przedmiotu. Tymczasem autorka - sądząc choćby po spisie treści książki - nie określa, jak rozumie to pojęcie. Inaczej mówiąc, sugeruje (chyba?), że zamierza (chyba?) określić miejsce i rolę prasy samorządowej w polskim systemie medialnym, nie precyzując jednak sposobu interpretacji zakresu znaczeniowego tego drugiego pojęcia, zwłaszcza w kontekście podanej wyżej definicji słownikowej. Zdaje się, że autorka jest świadoma tej metodologicznej słabości książki, skoro już na początku Wstępu próbuje (niestety - nieudolnie i nieskutecznie) wytłumaczyć jej przyczynę; stwierdza bowiem m.in.: "W niniejszej publikacji autorka podjęła próbę przedstawienia prasy samorządowej w Polsce, zwracając uwagę głównie na jej aktualny stan (...) Nadanie książce tytułu »Prasa samorządowa w polskim systemie medialnym« ma na celu zwrócenie uwagi przede wszystkim na sam kanał komunikacyjny w postaci tejże prasy. Nie ma bowiem mowy o całym procesie komunikowania społecznego między władzą a mieszkańcami (...) Nie ma też pełnej charakterystyki polskiego systemu medialnego. Założeniem autorki jest bowiem pokazanie zaledwie wycinka tegoż systemu i próba znalezienia odpowiedzi na pytania, jak ten podsystem (subsystem) funkcjonuje w społeczeństwie, jak się odbywa komunikacja za pośrednictwem środków zawężonych do prasy samorządowej. A że jest ona znaczącym elementem całego systemu medialnego, stąd odniesienie do tego aspektu w tytule książki". (fragment tekstu)