Badacze przedsiębiorczości od długiego czasu próbują odpowiedzieć na pytanie dotyczące istnienia indywidualnych właściwości, cech i postaw, które mogą być uznane za szczególnie predysponujące jednostkę do tego, by postrzegać karierę przedsiębiorcy za atrakcyjną i zdecydować się nią podążać [Rauch, Frese 2007, ss. 353-385; Łaguna 2010, ss. 16-52]. Modelem teoretycznym, który w największym stopniu wydaje się zgodny z takim podejściem, jest model dopasowania między osobą a jej środowiskiem (person -environment fit). W badaniach dotyczących tego podejścia analizuje się stopień, w jakim właściwości jednostki oraz cechy środowiska, w którym jednostka funkcjonuje, pasują do siebie nawzajem [Caplan, 1987, ss. 248-267]. Z jednej strony ludzie są bardziej skłonni do tego, by wybierać dla siebie środowisko, w którym ich cechy osobowościowe, postawy czy wartości mogą być przejawiane w działaniu. Dodatkowo w takim środowisku odczuwają większą satysfakcję i mniejszy stres. Model ten był używany między innymi w celu wyjaśnienia przyczyn i efektów wyboru przez jednostkę określonej ścieżki kariery oraz osiągniętych rezultatów i poziomu satysfakcji [Kristof-Brown, Zimmerman, Johnson 2005, ss. 281-342; Verquer, Beehr, Wagner 2003, ss. 473-489]. [...] Celem niniejszego artykułu jest analiza związku tej zmiennej indywidualnej z siłą intencji przedsiębiorczych wśród kobiet i mężczyzn. W artykule zostaną zaprezentowane wyniki badań, które przeprowadzono w sposób mogący zapewnić wyższy poziom rzetelności niż te, które stanowiły podstawę rozważań wspomnianych autorów.(fragment tekstu)