Celem niniejszego opracowania jest uchwycenie najważniejszych związków pomiędzy inwestycjami w kapitał ludzki a zjawiskiem brain waste. W pierwszej części krótko scharakteryzowano sposoby inwestowania w kapitał ludzki. Następnie po syntetycznym omówieniu zjawiska "marnotrawstwa mózgów" oraz lose-lose-situation przedstawiono najważniejsze przyczyny brain waste oraz przykładowe działania zorientowane na zmniejszanie skali tego zjawiska. W dalszej części na tle ogólnej charakterystyki "marnotrawstwa mózgów" w Europie zaprezentowano przykłady inwestycji w rozwój zawodowy i intelektualny studentów na uniwersytetach w miastach partnerskich w Polsce i Niemczech (Rzeszów i Bielefeld) oraz postawy studentów odnośnie do decyzji o emigracji zarobkowej w kontekście dalszego rozwoju zawodowego. Całość zamyka syntetyczne podsumowanie prowadzonych rozważań.(abstrakt oryginalny)
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Dla menedżerów wielu obecnie funkcjonujących przedsiębiorstw dbanie o rozwój intelektualny i zawodowy pracowników, tworzących kapitał ludzki, uzyskało status zadania strategicznego. Jeżeli organizacja chce zatrzymać pracowników i utrzymać ich zaangażowanie na odpowiednim poziomie, kapitał ludzki musi podlegać rozwojowi. Celem niniejszego opracowania jest przedstawienie roli szkoleń, jaką pełnią w rozwoju kapitału ludzkiego przedsiębiorstwa. (abstrakt oryginalny)
Ekonomia behawioralna jest wynikiem współpracy ekonomistów z psychologami, a zajmuje się analizowaniem zachowań człowieka w sprawach ekonomicznych. Jednym z przedmiotów jej badań jest socjalizacja ekonomiczna - w Polsce badana głównie przez psychologów. W tekście odnaleźć można zarówno definicję, jak i krótką charakterystykę socjalizacji ekonomicznej. Autorka wprowadza również pojęcie kapitału ludzkiego oraz stara się wskazać związek, jaki może zachodzić między edukacją ekonomiczną a inwestycją w kapitał ludzki.(abstrakt oryginalny)
Poruszono temat, czy kadra kierownicza polskich przedsiębiorstw w pełni uświadamia sobie potrzebę inwestowania w pracowników, czy potrafi realizować efektywne szkolenia, wspierające strategię firmy. W niniejszej części został zaprezentowany stan identyfikacji potrzeb szkoleniowych, planowania i finansowania szkoleń w polskich przedsiębiorstwach w świetle badań w polskich przedsiębiorstwach (energetyka i sektor bankowy).
W drugiej części artykułu omówiono kryteria wyboru metod kształcenia i firm szkoleniowych oraz stosowane w przebadanych firmach sposoby oceniania efektów szkoleń.
Rozdział zawiera analizę jednego z kanałów oddziaływania nierówności na edukację, zidentyfikowanych w literaturze przedmiotu, w którym elementem umożliwiającym transmisję poziomu zamożności na decyzje edukacyjne jest oczekiwana przez poszczególne jednostki premia z tytułu uzyskania wyższego wykształcenia . Autorzy podjęli próbę empirycznej weryfikacji dwóch hipotez. Pierwsza z nich, sformułowana na gruncie rozważań O. Galora i J. Zeiry [1993], głosi, że ze względu na trudności w zdobyciu środków na sfinansowanie kształcenia osoby ubogie ponoszą relatywnie wyższe koszty inwestycji w kapitał ludzki, zatem edukację na po-ziomie nieobowiązkowym (wyższym) podejmują tylko te z nich, które spodziewają się wysokich stóp zwrotu z takiej inwestycji. Zgodnie z konkurencyjną hipotezą, korespondującą z koncepcją K. Hoffa i P. Pandey [2006], z uwagi na efekty środowiskowe osoby biedne albo nie dostrzegają korzyści z edukacji, albo przewidują, iż nie będą w stanie po nie sięgnąć, w konsekwencji oczekiwana przez nie premia edukacyjna jest względnie niska. Tak sformułowane zamierzenie badawcze zostanie zrealizowane w oparciu o wyniki badań ankietowych przeprowadzonych wśród studentów krakowskich uczelni. Uzyskane w nich odpowiedzi na temat dochodów zostaną skonfrontowane, przy użyciu odpowiednich metod statystycznych, z oczekiwaniami płacowymi po ukończeniu studiów. Pozwoli to na sformułowanie wniosków na temat mechanizmów podejmowania decyzji edukacyjnych przez polską młodzież. (fragment tekstu)
Autor za główny cel postawił sobie przedstawienie teorii kapitału ludzkiego jako fundamentalnego czynnika teorii endogenicznego wzrostu gospodarczego. Przedstawiona analiza wpływu poszczególnych czynników związanych z inwestycjami w kapitał ludzki a poziomem funkcji produkcji pozwoliła dostrzec znaczenie tych inwestycji dla wzrostu gospodarczego.
W artykule podjęto kwestię możliwości wzrostu aktywności zawodowej starszych pracowników w Polsce. Przedstawiono rozwiązania systemowe w obszarze makro- i mikroekonomicznym, ukierunkowane na zarządzanie pracą w warunkach starzenia się społeczeństwa. Jako przykład omówiono reakcję pracodawców w Wielkiej Brytanii na postulaty utrzymania w zatrudnieniu starszych pracowników.
9
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W artykule omówiono czynniki determinujące jakość zasobów ludzkich w województwie warmińsko-mazurskim oraz przedstawiono dane statystyczne charakteryzujące mieszkańców opisywanego województwa, takie jak: sytuacja zawodowa, wykształcenie, wysokość wynagrodzenia.
Omówiono zmiany w podejściu do potencjału społecznego, w gospodarowaniu nim poprzez ujęcie ogólne i zamieszczone przykłady zmian - innowacji oraz obserwowane nowe zjawiska na rynku pracy. (skróc. oryg. streszcz.)
Celem artykułu jest wykazanie, że ochrona zdrowia stanowi formę inwestycji w kapitał ludzki. I fakt ten powinien być uwzględniony przy dokonywaniu wydatków ze środków publicznych. (fragment tekstu)
Kapitał ludzki i wiedza są dziś najważniejszymi czynnikami rozwoju decydującymi o innowacyjności i konkurencyjności gospodarek. Rola tych czynników została również podkreślona w dokumencie Europa 2020. Jednak z uwagi na niematerialny charakter inwestycji we wzrost wartości kapitału ludzkiego w połączeniu z dużym stopniem centralizacji polityki rozwoju kapitału ludzkiego działania te odznaczają się stosunkowo niskim stopniem efektywności. Stąd celem pracy jest po pierwsze zidentyfikowanie rangi polityki rozwoju kapitału ludzkiego w strategiach UE. Po drugie identyfikacja i analiza porównawcza między krajowych zróżnicowań rozwoju kapitału ludzkiego, wraz ze wskazaniem punktów odniesienia w zakresie kluczowych miar tego rozwoju. Po trzecie natomiast celem pracy jest wskazanie modeli polityki rozwoju kapitału ludzkiego z perspektywy oceny zaangażowania władz samorządowych w jej realizację i efektywność. (abstrakt oryginalny)
Pojęcie kapitału ludzkiego w obszarze ekonomii oznacza przede wszystkim zasób wiedzy i umiejętności ludzi, mierzonych poziomem i jakością posiadanego wykształcenia. Charakterystyczną cechą gospodarek wysoko rozwiniętych w globalnej gospodarce opartej na wiedzy jest inwestowanie w kapitał ludzki. Gospodarka oparta na wiedzy wymaga stałego podnoszenia kwalifikacji, dlatego też inwestycje w rozwój kapitału ludzkiego mogą stanowić istotne narzędzie umożliwiające uzyskanie przewagi konkurencyjnej przedsiębiorstwa. Zatem kluczowym zagadnieniem staje się ustalenie miar dotyczących kapitału ludzkiego oraz motywów ich stosowania. W pracy przedstawiono wybrane metody i modele przydatne przy określaniu wartości inwestycji w kapitał ludzki w przedsiębiorstwie, a także podjęto próbę oceny ich efektywności. Dla obecnych potrzeb strategicznych ustalenie wartości kapitału ludzkiego może przyczynić się do trafności decyzji związanych z doskonaleniem kadr, mobilności pracowników oraz wzajemnego oddziaływania na bieżącą działalność gospodarczą. Istotne znaczenie kapitału ludzkiego w procesie kształtowania wartości przedsiębiorstwa wymaga dalszego postępu w dziedzinie szacowania wartości zasobów ludzkich, zarówno w ujęciu teoretycznym, jak i praktycznym. Istnieje konieczność dalszych badań nad metodami i modelami szacowania wartości, a także nad ich konsekwencjami w praktyce. (abstrakt oryginalny)
14
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W literaturze przedmiotu nie ma jednoznacznej definicji kapitału ludzkiego. Przegląd najbardziej reprezentatywnych definicji kapitału ludzkiego wskazuje, iż pojęcie to można rozpatrywać w wąskim i szerokim ujęciu. Kapitał ludzki w wąskim ujęciu wiąże się z wiedzą, poziomem wykształcenia oraz indywidualnymi kompetencjami obywateli w osiąganiu założonych zadań i celów społecznych. Szerokie ujęcie kapitału ludzkiego pozwala analizować zasoby wiedzy, umiejętności, poziom zdrowia i energii witalnej zawarte w poszczególnych osobach i społeczeństwie lub narodzie jako całości. Kapitał ludzki staje się czynnikiem rozstrzygającym o konkurencyjności danej gospodarki, nabiera większego znaczenia niż tradycyjne formy kapitału. W gospodarce opartej na wiedzy (GOW) rośnie zapotrzebowanie na wiedzę i wykwalifikowanych pracowników. Kraje członkowskie Unii Europejskiej, w tym także Polska, dostrzegając zmiany zachodzące we współczesnej gospodarce oraz nasilającą się globalną konkurencję zaczęły podejmować różnorodne przedsięwzięcia, mające służyć poszerzeniu zasobów wiedzy i ich upowszechnianiu, aby budować gospodarkę opartą na wiedzy. W referacie przedstawiono istotę kapitału ludzkiego, a także rolę, jaką pełni we współczesnej rzeczywistości gospodarczej. Dokonano omówienia przesłanek realizacji Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki na lata 2007-2013 oraz głównych kierunków przewidywanych w nim działań. Szczególny nacisk został położony na przedstawienie roli inwestowania w kapitał ludzki w obliczu wzrastającej konkurencyjności na polskim rynku pracy. Źródłami wykorzystanymi w pracy są: literatura o tematyce kapitału ludzkiego, gospodarce opartej na wiedzy, artykuły prasowe, a także dokumenty udostępnione przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego. (fragment tekstu)
Scharakteryzowano działania wpływające na kreowanie kapitału ludzkiego, inwestowanie w kwalifikacje pracowników wpływające na podniesienie poziomu konkurencyjności gospodarki i przyśpieszanie tempa rozwoju gospodarczego. Zwrócono uwagę na rolę państwa w kształtowaniu warunków rozwoju nowoczesnego kapitału ludzkiego w kontekście przemian gospodarczych i demograficznych w Polsce.
W artykule przedstawiono wyniki badań ankietowych pracodawców miasta Wrocławia, przeprowadzonych w 2005 r. w ramach projektu badawczego „Rynek pracy aglomeracji wrocławskiej, stan i perspektywy”, współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego i budżetu państwa. Badania miały na celu dokonanie porównania zakresu i tematyki szkolenia pracowników oraz źródeł ich finansowania w układzie wielkości zakładów pracy, formy własności i rodzaju działalności, w ujęciu retrospektywnym za 2004 rok i prospektywnym na lata: 2005 oraz 2006-2007.
17
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W artykule zdiagnozowano poziom aktywności edukacyjnej Polaków w ujęciu regionalnym. Na podstawie wybranych cech diagnostycznych opracowano syntetyczny miernik. Umożliwił on klasyfikację województw pod kątem poziomu aktywności edukacyjnej mieszkańców. Dla realizacji celu wykorzystano taksonomiczną metodę Z. Hellwiga. Badania wykazały wyraźną polaryzację aktywności edukacyjnej regionalnych społeczności. Jeden biegun tworzy siedem województw o wysokim i średnim poziomie aktywności edukacyjnej. Są to: mazowieckie, małopolskie, łódzkie, lubelskie, dolnośląskie, podlaskie, wielkopolskie. Drugi biegun tworzy dziewięć województw charakteryzujących się niskim i bardzo niskim poziomem tej aktywności. Są to: świętokrzyskie, opolskie, śląskie, kujawsko-pomorskie, pomorskie, podkarpackie, zachodniopomorskie, lubuskie, warmińsko-mazurskie. (abstrakt oryginalny)
The paper examines the concept of Human Capital and its role in national development with a view to situating the importance given to it in Nigeria. It identifies the avenues through which human capital is developed such as provision of formal education, on-the-job training, adult education, health services, labour market information and support for internal migration, among others. The paper then briefly looks at the administrative structure of the Nigerian state and the constitutional responsibilities given to each level of government (local, state, and federal) and observes that the federal government plays a leading role in human capital formation. It therefore considers the tasks of the federal government in promoting human capital development, bearing in mind the avenues for developing human resources - formal education, and so on. It also highlights the support that the federal government has given to the private sector in its efforts to develop human capacities in the country. Moreover, it considers the responsibility of the federal government in helping international agencies to advance human capital development as one of the latter's responsibilities toward member nations. Specifically, the paper focuses on the policies, programmes and agencies of the federal government that have helped to promote human capital development. The constraints that have impeded the efforts of this tier of government in meeting stated objectives such as inadequate funding of formal education and brain drain are also discussed. Finally, the paper makes appropriate recommendations to ensure that the nation's human capital development process serves the expected purposes effectively. (original abstract)
Opisano metody oceny wyników zarządzania zasobami ludzkimi, które w literaturze przedmiotu i w praktyce gospodarczej zyskują coraz większe zainteresowanie. Przeanalizowano współczesne metody oceny wyników zarządzania zasobami ludzkim: benchmarking zarządzanie zasobami ludzkimi, rentowność inwestycji w kapitał ludzki, kartę wyników zarządzania zasobami ludzkimi i pomiar kapitału ludzkiego.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.