Kraków, miasto pełne zabytków, wpisane na pierwszą listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO, jest dumą jego mieszkańców. Dzięki działającemu tu od ponad trzydziestu lat Społecznemu Komitetowi Ochrony Zabytków Krakowa (SKOZK) udało się bardzo wiele budowli zabytkowych ocalić od ruiny i doprowadzić do ich rekonstrukcji i odnowienia z zapewnieniem im funkcji użytkowej. Od pewnego czasu coraz większą uwagę zwraca SKOZK na otoczenie budowli zabytkowych, zadrzewienie, ogrody, tereny zielone, które z tymi budowlami stanowią krajobrazy kulturowe, stworzone ręką człowieka dla ich harmonijnego wzbogacania tkanki miasta zabytkowego. (fragment tekstu)
W artykule podjęto próbę określenia natężenia i częstotliwości odwiedzeń cmentarza na Miłostowie jako największej poznańskiej nekropolii, a także wyznaczenia zasięgu jego oddziaływania na podstawie miejsca zamieszkania odwiedzających cmentarz oraz wskazania motywów odwiedzeń przestrzeni sepulkralnej, którymi kierują się podróżujący do takich właśnie miejsc. Podstawą analiz były przede wszystkim wyniki badań ankietowych przeprowadzonych wśród 300 osób, jak również zebrane w drodze pomiaru bezpośredniego dane statystyczne dotyczące natężenia ruchu pieszych wchodzących na cmentarz. (abstrakt oryginalny)
Artykuł poświęcony jest zagadnieniom związanym z działalnością Rady Europy w obszarze kultury i zagadnieniom dotyczącym bezpieczeństwa kulturowego. Dokonano charakterystyki organizacji, przedstawiono jej najważniejszy dorobek prawny w obszarze kultury, omówiono istotne inicjatywy oraz projekty kulturalne. Jak również dokonano analizy funkcji Rady Europy i wykazano znaczenie jako organizacji stabilizującej arenę międzynarodową między innymi w zakresie ochrony dorobku kulturowego Europy. (abstrakt oryginalny)
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The article is focused on a cultural heritage. It points out the meaning of cultural heritage for the individuals and for the society. It reports a new perspective on cultural heritage as cultural capital, its perception as a bearer of cultural and economic values. The overview of economic valuation techniques used for estimating cultural heritage is also presented in this article.(original abstract)
Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie istniejących, funkcjonujących w wielu naukach definicji terminu miejsca pamięci, próba zaimplementowania pojęcia do nowej dyscypliny, jaką jest zarządzanie pamięcią, oraz uzasadnienie tej potrzeby. (fragment tekstu)
Artykuł analizuje instytucję parku kulturowego z ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z perspektywy różnych zasad ustrojowych wyznaczających zakres dopuszczalnej działalności prawotwórczej organów jednostek samorządu terytorialnego. Rozważania zmierzają do oceny, czy poszczególne elementy ustawowej regulacji tej formy ochrony krajobrazu kulturowego, w szczególności upoważnienie do wprowadzenia ograniczeń i zakazów w drodze uchwały rady gminy, są zgodne z konstytucyjnymi założeniami ustrojowymi dotyczącymi stanowienia aktów prawa miejscowego. Punktem odniesienia są w szczególności zasada subsydiarności (pomocniczości), zasada państwa unitarnego, zasada materii ustawowej i kwestia znaczenia demokratycznej legitymacji organów samorządu dla stanowienia prawa.
Praca dotyczy rolnictwa jako głównego czynnika w kształtowaniu środowiska i kultury społecznej człowieka w danym środowisku. Autor uwydatnia wpływ środowiska rolniczego na kształtowanie obyczajów, tradycji, języka, a więc czynników, które mają duże znaczenie w tworzeniu kultury danej społeczności i zapewniają jej trwałość. Dlatego rolnictwo powinno być postrzegane nie tylko jako źródło produkcji żywności i wykorzystywania zasobów ziemi, ale także jako źródło reorganizacji i kształcenia środowiska socjalnego danej społeczności. Środowisko powinno przede wszystkim służyć człowiekowi i dlatego o jego kształtowaniu oraz planach rozmieszczania różnych ośrodków i instytucji użyteczności publicznej powinna decydować społeczność lokalna a nie władze centralne. Przystosowywanie się do wymagań Unii Europejskiej nie powinno kolidować z zachowaniem tradycji i kultury danej społeczności, będącej wyrazem tożsamości gwarantowanej konstytucją UE. (abstrakt oryginalny)
8
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
This paper draws on ethnographic fieldwork to present an account of the current situation of one of the indigenous villages of Taiwan in the face of a natural disaster related interference of the state and non-government organisations, and the struggle of its inhabitants to maintain cultural integrity and socio-political independence. After Morakot typhoon hit the island of Taiwan in August 2009 causing numerous landslides, several indigenous villages including those situated in the mountains' interior, were permanently relocated to the vicinity of the plains and mainstream Han Chinese society. In the process of relocation the government as well as non-government organizations were involved. To the villagers who took an active part in the negotiations process, the new relocation site became an opportunity to unite most of the previously scattered members of the community However the conflicts instigated during the negotiations led several families to refuse relocation. In order to survive in the abandoned village they have returned to traditional mode of subsistence. In their eyes they have become the protectors of their group's traditional territory and sole guardians of the village. Hence by the means of traditional and state provided socio-political structures the villagers have successfully blocked government as well as non-government projects regarding the village, which led to shift of internal authority Through this experience the villagers came to realize increasing sociocultural differences between the mainstream Han Chinese society and their own heritage as well as growing distance between the inhabitants of the original village and the residents of the relocated settlement. Their experience led them to a firm conviction about traditional knowledge to be the guarantor of prosperity and solution to any problems.(original abstract)
Celem artykułu jest przedstawienie systemu organów wykonawczych pod kątem analizy ich uprawnień w zakresie wykorzystania i ochrony terenów o znaczeniu historyczno-kulturowym, biorąc pod uwagę ostatnie zmiany w ustawodawstwie ukraińskim. Autor podkreśla, że zarządzanie w zakresie wykorzystania i ochrony tych terenów ma się odbywać z udziałem szczególnie uprawnionych organów administracji rządowej w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego. Szczególnie uwaga została zwrócona na uprawnienia takich organów władzy państwowej, jak: Ministerstwo Kultury i Polityki Informacyjnej Ukrainy, Państwowa Służba ds. Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Ukrainy oraz Państwowa Inspekcja ds. Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Ukrainy. Artykuł zawiera przegląd historycznej i współczesnej działalności organów administracji rządowej, które zapewniają tworzenie i realizację polityki w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego. Autor skupił się na przedstawieniu ciągłych zmian w systemie organów administracji rządowej. Wnioski wskazują, że nieregularne zmiany społeczne na Ukrainie nie sprzyjają efektywnemu wykorzystaniu i ochronie terenów o znaczeniu historyczno-kulturowym. (abstrakt oryginalny)
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.